De sector van de kinesitherapie heeft onder minister Vandenbroucke sedert 1 mei 2002 een
grondige en ingrijpende hervorming van de nomenclatuur van de geneeskundige verstrekkingen
moeten ondergaan. 

  

De besparingen en de onrust onder de kinesitherapeuten hebben eveneens geleid tot afspraken inzake het systematisch niet innen van het persoonlijk aandeel. De praktijk om nooit of zelden het 'remgeld' te vragen wordt aangevoeld als een middel om patiënten te werven of te behouden, als oneerlijke concurrentie .
 

De Nationale Overeenkomst tussen de kinesitherapeuten en de verzekeringsinstellingen , afgesloten op 10 juni 2002 (M02/2), voorzag voor de eerste maal de conventionele verplichting om in minstens 70 % van de geattesteerde verstrekkingen het remgeld te vragen aan de rechthebbenden.

 

De verzekeringsinstellingen hebben er zich o.a. toe verbonden om, via het IMA , cijfermateriaal te verzamelen over een mogelijke relatie tussen het  systematisch niet innen van het persoonlijk aandeel en een hoog gemiddeld aantal verstrekkingen per rechthebbende. Er werden reeds twee periodes van 4 maanden vergeleken (2002 en 2003).

Deze verzamelde gegevens moeten de overeenkomstencommissie kinesitherapeuten - verzekeringsinstellingen toelaten het effect van deze maatregel op te volgen.

 

U vindt  hier: